October 22, 2018

Thank you Red Room Poetry!



I am honoured that my poem, Heaven - on a City Street -has been chosen to be featured in the project named 'The Disappearing' in the poetry site, Red Room Poetry! Red Room Poetry is dedicated to showcasing Australian poems by Australian poets. It also partners with poets, schools and communities to make a positive social impact and to ensure poetry is accessible by all.


https://redroomcompany.org/

http://disappearing.com.au/poem/heaven-on-a-city-street/





The Disappearing is a poetry project created by Red Room Poetry, and it is an interactive map of poems about vanishing places.

//The site uses geo-location to pin poems to transforming locations. From fading milk bars to ghost towns, The Disappearing has been uncovering poetry’s invisible currents in the world since 2012. Charting fragmented histories, impressions and memories across Australia and beyond, The Disappearing has grown to be one of the largest poetic travel guides, preserving traces and sharing experiences of places that transform over time.//

http://disappearing.com.au/


October 17, 2018

හැන්ද


























Richard Jones | The Spoon


Some days I think I need nothing
more in life than a spoon.
With a spoon I can eat oatmeal,
or take the medicine doctors prescribe.
I can swat a fly sleeping on the sill
or pound the table to get attention.
I can point accusingly at God
or stab the empty air repeatedly.
Looking into the spoon's mirror,
I can study my small face in its shiny bowl,
or cover one eye to make half the world
disappear. With a spoon
I can dig a tunnel to freedom,
spoonful by spoonful of dirt,
or waste life catching moonlight
and flinging it into the blackest night



දිනමිණ වසත් සුළඟ- 17.10.2018

October 11, 2018

මතක හිටින්න අමුතු අකුරු

"පාඩම් කළාට කිසිම දෙයක් ඔලුවේ නැහැ!"

මෙහෙම මැසිවිලි කොයිතරම් නම් අහන්න ලැබෙනවාද? ජීවිතේ එක කාලයක් තියෙනවා විභාග අපේ පස්සෙන්ම එන. ඒ කාලෙට මතකයේ තියාගන්න තියෙන දහසකුත් දේවල් ලේසියෙන් හිතේ රඳවාගන්න මන්තරයක් ඇත්නම් කියලා හිතෙන තරම්. මන්තරයක්ම නොවුණත් මේ ගැටලුව විසඳාගන්න පුංචි උපක්‍රමයක් හොයාගන්න ඕස්ට්‍රේලියාවේ RMIT විශ්ව විද්‍යාලයේ පර්යේෂණ කණ්ඩායමක් සමත් වෙලා තියෙනවා.



මේ සොයාගැනීම අලුත් ෆොන්ට් එකක්, එහෙම නැත්නම් අකුරු රටාවක්. ඒකෙ නම Sans Forgetica.  (Sans කියන්නේ ප්‍රංශ භාෂාවෙන් Without කියන තේරුම) මේකෙන් සිද්ධ වෙන්නේ හරිම අපූරු දෙයක්. සාමාන්‍යයෙන් අපි දෙයක් කියවාගෙන යද්දී ඇස් ඉබේම වගේ අකුරු උඩින් දුවලා යන නිසා ඒ කියවූ දේ ඉබේ මතක තබාගනීමක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. ඒකට හේතුව අපේ මනස 'සුමට කියවීමක්' කරන නිසා. හදිසියෙවත් අපි කියවන දේ කියවන්න දුෂ්කර නම්, අකුරු අපැහැදිලි නම් එතැනත් මතක තබාගනීමක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ ඒ කියවීම් ක්‍රියාවලිය මනසට දුෂ්කර වැඩි නිසා. මේ නිසා පරීක්ෂකයන් මේ අවස්ථා දෙකේ අතරමැද අවස්තාවක් හොයාගෙන තියෙනවා. ඒ කියන්නේ ප්‍රශස්ථ දුෂ්කරතා මට්ටමක් (desirable difficulty). ඒ තමයි sans forgetica font එක. මෙතැනදී වෙන්නේ අකුරු හඳුනාගැනීමට පුංචි බාධකයක් එකතු කරලා ඒවා කියවගෙන යන්න මනසට ටිකක් අමාරු කරන එක. කියවීම ලේසියෙන් සුමටව ම ගලාගෙන යන්න නොදී ටිකක් ඒ ගැන හිතලා මනසට ග්‍රහණය කරන්න ඉඩ අරින එක. අකුරු නිර්මාණයට කාවද්දපු මේ බාධක අකුරෙන් අකුරටත් වෙනස්. ඒ නිසා කියවද්දී මනසට රටාවකට හුරුවෙන්න තියෙන අවස්තාව නැතිවෙනවා. මනසට දැනෙන මේ පුංචි මහන්සිය නිසා ලියා තියෙන දේ මතකයේ රැඳීමත් දැනුමට එකතු වීමත් වැඩිපුර සිද්ධ වෙන බව පර්යේෂණ මඟින් ඔප්පු වෙලා තියෙනවා.


මේ සොයාගැනීමට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ අකුරු නිර්මාණ විශේෂඥයෙක් වන Stephen Benham සහ මනෝ විද්‍යාඥයන් වන , Dr Jo Peryman සහ Dr. Janneke Blijlevens. 


මේ පර්යේෂණ මෙහෙයවලා තින්නේ RMIT විශ්ව විද්‍යාලයේ ව්‍යාපාරික චර්යා අධ්‍යයන ඒකකය (Behavioural Business Lab). ඕස්ට්‍රේලියාවේ විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් 400ක් තරම් කණ්ඩායමක් මේ අකුරු රටාව පරීක්ෂා කරන්න සහභාගි වෙලා තියෙනවා. දෙයාකාරක දැනුම සම්භාරයක් එකතු කරලා මේ වගේ අධ්‍යයනයක් කරන්න ලැබුණු එක ගැන මේ කණ්ඩායම් බොහොම උද්දාමයෙන් ඉන්නේ. නිර්මාණ න්‍යායන් හා මනෝ විද්‍යාත්මක න්‍යායන් ඒකට එකතු කරලා අකුරු රටාවක් නිමවපු පළවෙනි වතාව හැටියට ඔවුන් මෙය හඳුන්වනවා. Sans Forgetica නිර්මාණය කළ පර්යේෂකයන් තුන්දෙනා මේ සොයාගැනීම තවදුරටත් ලෝකය පුරා ව්‍යාප්ත කරන්නයි බලාපොරොත්තුව. සමහරවිට තව ටික කාලයක් යද්දී පාඩම් පොත් වල මේ වගේ අකුරු රටා අනිවාර්ය වේවි. පාඩම් අමතක වෙන එක කළාතුරකින් සිද්ධවෙන දෙයක් වේවි.

මේ ෆොන්ට් එක නොමිලේ බාගත කරන්න පුළුවන් මෙතැනින් 




October 09, 2018

අහෝ මරණය






The Poet To Death | Sarojini Naidu

Tarry a while, O Death, I cannot die
While yet my sweet life burgeons with its spring;
Fair is my youth, and rich the echoing boughs
Where dhadikulas sing.


Tarry a while, O Death, I cannot die
With all my blossoming hopes unharvested,
My joys ungarnered, all my songs unsung,
And all my tears unshed.


Tarry a while, till I am satisfied
Of love and grief, of earth and altering sky;
Till all my human hungers are fulfilled,
O Death, I cannot die!



දිනමිණ වසත් සුළඟ- 09.10.2018


September 29, 2018

ආදරයට එවැනි දේ කළ හැක

Meister Eckhart | Love Does That


All day long a little burro labors, sometimes
with heavy loads on her back and sometimes just with worries
about things that bother only
burros.

And worries, as we know, can be more exhausting

than physical labor.

Once in a while a kind monk comes

to her stable and brings
a pear, but more
than that,

he looks into the burro's eyes and touches her ears

and for a few seconds the burro is free

and even seems to laugh,

because love does

that.

Love frees.



දිනමිණ, වසත් සුළඟ 17.09. 2018 

September 22, 2018

රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙලේ අවසන් වටයට නිර්දේශිත 'පරිසරය නිවැරදිව දකිමු' පොත



'පරිසරය නිවැරදිව දකිමු' (කතෘ- දයාරත්න වීරසේකර) කෘතිය 2018 රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙලේ විද්‍යා සාහිත්‍ය කෘති ප්‍රවර්ගයේ අවසන් වටයට නිර්දේශ වීම නිමිත්තෙනි  

තාත්තා 'පරිසරය නිවැරදිව දකිමු' පොත පළ කළේ 2017 අග භාගයේදී ය. අඩ සියවසක් තරම් කාලයක් පුරාවට ශ්‍රී ලංකාවේත් සේෂෙල්ස්හිත් අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ රැකියාවල නියැලී කාර්යබහුල ව සිටි තාත්තාට මෙවැනි දේකට විවේකයක් ලැබුණේ මීට වසර දෙක තුනකට පෙර ඕස්ට්‍රේලියාවට සංක්‍රමණය වීමෙන් පසුවයි. ඔහු මේ පොතේ අත්පිටපත ලියන්නට ගත්තේ එය මුද්‍රණය කිරීම පිළිබඳව පැහැදිලි සැලැස්මක් ඇතිව නොවේ. ඔහුගේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ ප්‍රයෝජනවත් දේකට කාලය යොමුකිරීමයි. පරිගණකයෙන් සිංහලෙන් ලියන්නට, රූප  සටහන්, වගු සහ ප්‍රස්තාර අඳින්නට අලුතෙන්ම ඉගෙනගත් ඔහු ඉතාමත් කැපවීමෙන්, මහන්සි වී මේ පොත නිම කළේ ය. පරිසරය පිලිබඳ තතු ඉතා සරලව, පැහැදිලිව, උදාහරණ ද ඇසුරෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති නිසා මේ පොත ඉතා සිත්ගන්නාසුළු එකකි.

පිටරටක සිට ලංකාවේදී පොතක් මුද්‍රණය කිරීම දුෂ්කර ක්‍රියාවක් බව තාත්තාට දැනුණේ මේ පොත පළ කරන්නට ගිය විටයි. මුලදී විවිධ දුෂ්කරතා වලට මුහුණ දුන්නත් පසුව ගොඩගේ ප්‍රකාශයකයන් වෙත යොමු වූ පසු ඔවුන් ලබා දුන් ඉමහත් සහයෝගය නිසා ඒ කටයුත්ත සාර්ථකව ඉටුකරගන්නට හැකිවිය.

රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙලේ සමරු පොතේ පිටුවක් 
2018 වසරේ රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙලේ, විද්‍යා සාහිත්‍ය කෘති ප්‍රවර්ගයේ නිර්දේශිත කෘති හය අතරට තාත්තාගේ පොතත් නිර්දේශ වී ඇති බව අපට ආරංචි වූයේ සම්මාන උළෙල ද අවසන් වූ පසුවයි. ලංකාවේ වාසය නොකරන නිසා තාත්තාට මේ ආරංචිය කල් ඇතිව නොලැබෙන්නට ඇත. ජීවිතයේ හත් වන දශකයේදී තමන්ගේ පළමු පොත ලිවීම, එය පරිගණකගත කර, රූප සටහන් සහ දත්ත වගු ඇතුළත් කිරීම ආදී  සියල්ලම තමන් විසින්ම කරගැනීම, රටින් පිට සිටියදීත් වෙහෙසවී ලංකාවේදී එය මුද්‍රණය කරගැනීම ආදී සියලුම දිනුම් වලට ඉහළින් මේ ලැබුණු ඇගයීම තැබිය යුතුය. ඉතින් ආරංචිය පසුව ලැබුණත් කම් නැත. නිර්දේශ වීම ම ජයග්‍රහණයකි! සුබ පැතුම් තාත්තා... ඊළඟ පොත ඉක්මනට ලියමු! 

මේ සුබ ආරංචිය ගෙන ආ Rasikalogist ට ස්තුතිය.

(රාජ්‍ය සම්මාන උළෙලේ අවසාන වටයට තම පොත නිර්දේශ වූ බව තාත්තාගේ අධ්‍යාපන රසකතා බ්ලොගයේ, බ්ලොග් සටහනක් ලියන්නැයි තාත්තා ට මා යෝජනා කළ විට ඔහු ඊට උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත. එබැවින් ඔහු ලිවිය යුතු මේ සටහන මා ලියන්නේ මහත් ආඩම්බරයෙනි!) 

September 11, 2018

වාසගම්



“ඔය ළමයාගේ නම මොකක්ද?”

මාලනී ඇන්ටි ඇනෙක්සියේ ජනේලෙන් එබිලා අහද්දී නිල්මි බෝඩිමට ඇවිත් විනාඩි දහයක්වත් නැහැ. ඇඳුම් බෑග් ටික, පොත්පත් අහුරපු පෙට්ටි ටික තාම තියපු තියපු තැන්වල.

“නිල්මි!” නිල්මි හිනාවෙලා කිව්වා. “මම බඩු ටික අස් කරලා ඇන්ටි එක්ක කතාකරන්න එන්න හිටියේ”

“සම්පූර්ණ නම?” ඇන්ටි ඇහුවෙ ඒ මුකුත් නෑහුණු ගානට.

“නිල්මි නිසංසලා!” නිල්මි කිව්වා. කාමරේ ඇතුලේ මනු, විරාජිට ඇහැක් ගහලා හිනාවුණේ මේ ආයෙත් විකාශනය වෙන්නේ හුරුපුරුදු ජවනිකාවක් නිසායි.

“නැහැ දරුවෝ වාසගමත් එක්ක නම මොකක්ද? වාසගම දැනගන්නයි මම ඇහුවේ!” ඇන්ටිත් අතෑරියේ නැහැ.

“ආ.. ඒකද? කරන්දෙණිය මුදියන්සේලාගේ දෝන නිල්මි නිසංසලා තමයි මගේ ෆුල් නේම් එක. කේ. එම්. ඩී නිල්මි නිසංසලා!- ඇයි ඇන්ටි බෝඩිමට එද්දී ෆෝම් එකක්වත් පුරවන්න තියෙනවාද?” නිල්මි බොහොම අහිංසක පාටට ඇහුවේ ඔලුවත් ඇල කරළා.

මීට කලින් බෝඩිමේ හිටිය කෙල්ලොන්ගෙන් නම ඇහුවාම නම කිව්වා මිසක් එහෙම සෘජු ප්‍රහාරයක් කාගෙන්වත් ඇන්ටිට ලැබිලා තිබුණේ නැහැ.

“විකාර!” ඇන්ටි ජනේලේ කූරු ටික අත ඇරලා ගස්සාගෙන යන්න ගියා.

බෝඩිමේ කෙල්ලොන්ගේ හිනා හඬ මැකෙන්න ටිකක් වෙලා ගත වුණා.

“බොට පිස්සුද ආව දවසේම ඇන්ටිව තරහා කරගන්නේ?” මනු නිල්මිගෙන් ඇහුවේ කොට්ටෙකින් ගහන ගමන්. “ඔය එයාගේ හැටි. කුල මල, වංශ පෙළපත් නාම තමයි එයාගේ ස්පෙෂලිටි එක. දවසම වුණත් ඒවා ගැන කතාකරයි!”

“ඔව් ඔව්..!” විරාජිත් කතාවට එකතු වුණා. “අපි හරිහමන් පවුල්වලද කියලා දැනගන්නයි අහන්නේ කියලායි මට කිව්වේ!”

“මොන කෙහෙල්මලක් ද බං.. මොන කුල මල ද මේ කාලේ?” නිල්මි කිව්වේ ගාණක් වත් නැතිව හිනාවෙලා. “දැන් අපේ තාත්තා නම් බිබී ඇවිද්දා මිසක් කිසිම මුදියන්සේ මට්ටමේ වැඩක් කරලා නැහැ කවදාවත්. තව චුට්ටක් හිටියා නම් මම ඇන්ටිට ඒ වගේ උදාහරණ එක්ක ඉතිහාස පාඩමකුත් කියාදෙනවා!”

“ඕවා ගැන කතාවට යන්න එපා බං, අන්තිමට අපිට මෙතනින් යන්නත් වෙයි එයා තරහා උනොත්. එක එක මිනිස්සුන්ගේ මෝඩකම්නේ. ඔන්නොහේ ඕවා අල්ලලා දාලා රෑට කන්න මොනවා හරි උයමු!” මනු ඒ කතාව එතැනින් ඉවර කළා.

ඒත් ඇත්තටම ඒ කතාව එක එක විදිහෙන් ආයෙත් මතු වුණා. මාලනී ඇන්ටි බෝඩිමේ කෙල්ලොන්ගේ වාසගම් හොයන්න ආයෙත් ආවේ නැති වුණත් එයාගේ දුව යාළුවෙලා හිටිය පිරිමි ළමයාගේ වාසගම විශ්ලේෂණය කරලා ලොකු ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙලා තිබුණා.

“සජිත්ලාගේ තාත්තාලා ඒගොල්ලන්ගේ වාසගම් වෙනස් කරගෙන කියලා අපේ අම්මාට හිතිලා. ඒ වාසගම තියෙන අය ඒ පැත්තේ ගම්කාරයෝ වෙන්න බැහැලු. දවසක් අම්මා සජිත්ගෙන් කෙළින්ම ඇහුවා. මට පොළොව පලාගෙන යන්න හිතුණා අක්කේ! සජිත්ට කේන්ති ගිහින් දමලා ගහලා ගියා.. දැන් මම කතා කළාට ෆෝන් එක ගන්නෙත් නැහැ!” ඇන්ටිගේ දුව කිව්වේ ඉකි ගහ ගහ. ඇන්ටිගේ හැටි දන්න නිසා අහගෙන ඉන්නවා ඇරෙන්න ඇනෙක්සියේ අක්කලාට මේ ප්‍රශ්නවලට දෙන්න විසඳුම් තිබුණේ නැහැ.

ඇන්ටි උදේට මිදුල අතුගාන ගමන් එහා ගෙදර වැඩට ඉන්න ගෑණුකෙනා එක්ක නිතර ‘වැට උඩින් සාකච්ඡා’ තිබ්බා. ඒවා වැඩියත්ම ඇන්ටිගේ පෙළපතේ උසස් කමයි අනිත් මිනිස්සුන්ගේ පෙළපත්වල පහත් කමයි ගැන තමයි. එහෙම කිව්වාට ඒ වංශවත් නෑයෝ ඇන්ටිව බලන්න කොළඹ එනවා වත් ඇන්ටි ඒගොල්ලෝ බලන්න ගමකට යනවා වත් කවුරුත් දැකලා තිබුණේ නැහැ.

දවසක් හවසක මනුයි නිල්මියි ඇනෙක්සියට එද්දී ටිකක් වයසක පිරිමි කෙනෙක් ගේට්ටුව ළඟ හිටියා. “මම මාලනී ගේ අම්මාගේ මල්ලී. අක්කාට පපුවේ අමාරුවක් හැදිලා කොළඹ මහා ඉස්පිරිතාලෙට ඇතුල් කළා. මාලනී ට පණිවිඩේ කියලා යන්නයි ආවේ. ටැලිපෝන් කළාට ගත්තේ නැහැ කියලා අපේ දුව කිව්වා” එයා විස්තර කළා.

“ඇන්ටි මළගෙදරක යනවා කියලා ගියා- එන්න ටිකක් හවස් වෙයි කිව්වා.” මනු කිව්වා.

දුරකතර ගෙවාගෙන ඇවිත් මහා අව්වේ හිටගෙන හිටිය ඒ මනුස්සයාට අනුකම්පා කරලා නිල්මි ගේට්ටුව ඇරියා. ඇන්ටි ගෙදර එනකම් ගෙදර ඉස්තෝප්පුවේ වාඩිවෙලා ඉන්න ඉඩ සැලැස්සුවා. තේ එකක් අරගෙන යද්දී මාමා පඩිය උඩ ඉඳගෙන විටක් ඒදනවා.

“මම ඇවිල්ලා මේ ළමයින්ටත් කරදරේ!” මාමා තේ එක ගන්න ගමන් කිව්වා. “යුතුකමට පණිවිඩේ කිව්වාට මාලනී නම් අම්මාව බලන්න යන එකත් සැකයි!”

අනුන්ගේ කතා වල විස්තර මොකටද කියලා හිතුව නිල්මි ඒ ගැන වැඩිය හාරා ඇවිස්සුවේ නැහැ.

මාලනී ඇන්ටි එද්දී රෑ වෙන්නත් ඇවිත්. ඇන්ටි ගේට්ටුවෙන් ඇතුල්වෙලා වැඩි වෙලා නොගිහින් ඇහුණේ උස් හඬින් බැන අඬගහන සද්දයක්. කලින් කිසිම දවසක නොදැක්ක තරමේ කේන්තියකින් ඇන්ටි කෑගැහුවා. මේ බනින්නේ අර වයසක මනුස්සයාට නේද කියලා හිතුව නිල්මිත්, මනු ත් ජනේලේ අද්දරට දිව්වා.

“උඹ ඔහොම පරල වෙන බව දැන දැනයි මාලනී මම මේ ගමන ආවේ!” මාමා යන්න ගිහින් ගේට්ටුව ළඟ ඉඳන් සද්දෙට කිව්වා. “උඹට ඔහොම ජන්මන්තර වෛර වෙන්න දෙයක් නැහැ... උඹව වැදුවේ නැති වුණාට ඒ උඹව හදා වඩා ගත්තු අම්මා! උඹව අරන් හදාගෙන, නමක් ගමක් වාසගමක් දුන්නු ඒ ගෑනි නොහිටියා නම් උඹ කාත් කවුරුවත් නැතිව කානු පල්ලක මියැදිලා! ඒ බව මතක තියාගනින්!” එහෙම කෑගහලා මාමා අඳුරේම යන්න ගියා.


දිනමිණ- වසත් සුළඟ 11.09.2018


September 10, 2018

සුබ ගමන් හේරත් සර්

කැම්පස් ගිය ගමන් පළවෙනිම දවසේ තිබුණු පළවෙනිම ලෙක්චර් එක Management Theory and Practice. මේ විෂය කරන්නේ Dean කියලා තමයි ළමයි අතරේ කසු කුසුව තිබුණේ. කැම්පස් ආව ගමන් නිසා එහෙම ආරංචි උනාම පොඩි බයක් මුසු ගෞරවයක් දැනුණා. හරියකට ඉස්කෝලෙක ළමයින්ට ප්‍රින්සිපල් ගැන තියෙනවා වගේ හැඟීමක්. 

හරියටම උදේ අටට දේශන ශාලාවේ දොර ඇරුණා. ඇතුලට ආවේ වැඩිය උස මහත නැති බොහොම ප්‍රිය මනාප මනුස්සයෙක්. ඒ හේරත් සර්. Dr. H. M. A Herath.  ඒ දවස්වල ජපුරේ කළමනාකරණ පීඨයේ වැඩබලන පීඨාධිපති. හේරත් සර් බින්දුවක් වත් සැර පරුෂ නැහැ කියලා අපිට තේරෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නැහැ. ඒත් සර්ගේ පෞරුෂය බොහොම ප්‍රබලව දැනුණා. සර් ඉගැන්නුවේ හිනාමුසුව. බොහොම නිවිහැනහිල්ලේ. ඒත් දේශන ශාලා පිරෙන්න හිටිය සීයක් හමාරක් ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවෝ හැමදාම බොහොම අවධානයෙන් අහගෙන හිටියා. 

හේරත් සර් ගේ ඉගැන්නිල්ලේ විශේෂ ලක්ෂණ කීපයක් තිබුණා. එකක් තමයි ඒ විෂයට අපිට තිබුණු ප්‍රධාන නිර්දේශිත පොත, දාස් ගේ Management Concepts කියන පොතේ ජේද හයියෙන් කියවන්න එක එක්කෙනාට පවරන එක. කොයි වෙලේ  තමන්ගේ වාරේ එයිද කියන සැකෙන් හිටිය නිසා අපි හැමෝම පාඩමට අවධානය යොමු කළා. ඒක උපක්‍රමයක් කියලා තේරුණේ සෑහෙන්න කාලයක් ගිහින්. අනෙත් විශේෂත්වය තමයි දේශනයට ඇවිත් ඉන්න අය අතරෙන් නිශ්ශබ්ද ම, මුළු ගැන්නිලා ඉන්නම අයව අඳුනගන්න සර්ට හොඳ ඉවක් තිබුණු එක. සර් බොහොම සූක්ෂම ව, ඒ ළමයි ඒගොල්ලෝ හැංගිලා උන්නු කටුවෙන් පිටතට ගත්තා. එයාලාගෙන් ප්‍රශ්න ඇහුවා. ගැහි ගැහි දුන්නු වචන දෙකක උත්තරයක් උනත් ඉහළින් ප්‍රශංසා කළා. ඊළඟ දවසේ ඒ ළමයාව පුංචි සාකච්ඡාවකට එකතුකරගත්තා. මෙහෙම ටික දවසක් යද්දී අර මුළු ගැන්නිලා උන්නු ළමයි ටිකක් වැඩිපුර ඔලුව උස්සලා බලන්න ගත්තා. එක එල්ලේ සර්ගෙන් ප්‍රශ්න අහන්න ගත්තා. දේශන ශාලාවෙන් පිටදිත් කොන්ද කෙලින් තියාගෙන ඇවිදින්න ගත්තා. කෙනෙක්ගේ ජීවිතේ වෙනස් කරන්න මේ වගේ පුංචි දේවල් කරන්න කැම්පස් එකේදි උනත් පුළුවන් කියලා හේරත් සර් හෙමින් සැරේ ඔප්පු කළා. 

අපිට සර් ඉගැන්නුවේ පලවෙනි අවුරුද්දේ විතරයි. ඒත් ඊටපස්සේ අවුරුදු තුනම අපිට සර් ව නිතර හම්බවුණා, කතාකළා. සර් ගැන තිබුණු ගෞරවය වෙනසක් වුණේ නැහැ. 

හේරත් සර් නැතිවෙලා කියලා දැනගත්තේ ඊයේ. කැම්පස් එකේදි සර්ගෙන් ඉගෙනගෙන හරියටම අවුරුදු විස්සක් ගතවෙලා වුණත් ඒ ආරංචිය දරාගන්න ටිකක් අමාරු වුණා. 

හොඳ මිනිස්සු යහපත් දේවල් කරලා ලෝකෙට තමන්ගේ සලකුණක් ඉතිරිකරලා යනවා. ඒ නිසා එක අතකට හොඳ මිනිස්සු මැරෙන්නේත් නැහැ. 



September 09, 2018

'ප්‍රේමයයි වෛරයි අතරේ'- ලක්බිමේ


ඉරිදා ලක්බිම පුවත්පතේ මගේ 'ප්‍රේමයයි වෛරයි අතරේ' කෙටිකතාව පළ වූ ආරංචිය මට කියූ නාඳුනන මිතුරිය Pavi ට ස්තූතියි 

ලක්බිම මංජුසාව 09.09.2018 (4 පිටුව) 


September 04, 2018

නින්ද


Sleep | Ed Werstein
taps me on the shoulder
and says she wants
to take me to bed.

I tell her I’m just
going to finish
this chapter and then
I’ll join her and
she’ll get what she’s after.

Sleep is impatient
keeps poking me
insisting I pay her
some attention.


I think she is jealous
of my books.

Sleep slips a mickey
into my herbal tea
and has her way with me.

I wake at three and realize
she’s left me again.

She’s thrown my book
on the floor
and hasn’t even bothered
to turn out the light.



දිනමිණ වසත් සුළඟ 04.09.2018


August 29, 2018

පුංචි සොඳුරුම සිහිනයක්



































Cradle Song | Sarojini Naidu

From groves of spice,
O'er fields of rice,
Athwart the lotus-stream,
I bring for you,
Aglint with dew
A little lovely dream.

Sweet, shut your eyes,
The wild fire-fiies
Dance through the fairy neem;
From the poppy-bole
For you I stole
A little lovely dream.

Dear eyes, good-night,
In golden light
The stars around you gleam;
On you I press
With soft caress
A little lovely dream.


දිනමිණ වසත් සුළඟ- 29.08.2018

August 27, 2018

වැරදි-වැරදි කියන කතා


" ටීචර්..අතන ළමයි each other ට ගහනවා!"

එක වසරේ සිංහල පන්තියේ බට්ටෝ ටික පුස්තකාලෙට ඇවිත්. මේ, සෙනසුරාදාට තියෙන භාෂා පාසැලේ (Victorian School of Languages) පුස්තකාලේ. මම පොත් නිකුත් කරනකම් කට්ටියම පේළියක් හැදිලා ඉන්නවා. ඒ අතරේ පේළියේ අග හරියේ පුංචි රණ්ඩුවකුත් යනවා වගේ.

බාගෙට සිංහලෙන් පන්ති භාර ටීචර් ට කියපු මේ කේලම අහලා මටත් හිනා. මේක 'the kids are hitting each other' කියන වාක්‍යයේ direct translation එකක්. 'අතන ළමයි ගහගන්නවා!' කියන්න දන්නේ නැති නිසා ඒ වෙනුවට පාවිච්චි කළ යෙදුමක්. තව බාසාවක් එක්ක කලවමට සිංහල ඉගෙන ගනිද්දී මෙහෙම දේවල් කියවෙනවා. ඒ වෙන බාසාවකින් හිතලා ඒ හිතූ දේ සිංහලට පරිවර්තනය කරලා කියද්දී. ඒත් වචන ගැට ගහ ගහා මෙහෙම කතා කරන එක තමයි බාසාවක් ඉගෙන ගන්න හොඳම විදිහ. පුංචි ළමයි වරද්දන්න ලැජ්ජා නැති නිසා මේ විදිහට හරි ඉක්මනට භාෂා ඉගෙන ගන්නවා.

අපේ පුත්‍රයාත් පුංචි කාලේ මේ විදිහට ඉංග්‍රීසි සිංහල භාෂා දෙකම සමාන්තරව ඉගෙන ගත්තා. එහෙම ඉගෙන ගනිද්දී වෙන අපූරුම දේ තමයි කොයි වචනේ කොයි භාෂාවේද කියලා මුලදී හරියටම දන්නේ නැති එක. උදාහරණයක් හැටියට පුතා දන්නවා broken කියන වචනයට 'කැඩිලා' කියන්නත් පුළුවන් කියලා. හැබැයි සිංහලෙන් කතාකරනවානම් කියන්න ඕන කෝකද කියලා මුලදී දන්නේ නැහැ. එයාට වචන දෙකමත්, භාෂා දෙකමත් එකයි. මේකට එයා කළේ ඒ වේලාවට දන්නා වචන දෙකම කිව්ව එක. ඒ කාලේ නිතරම 'අම්මා මේක broken-කැඩිලා!" , 'Its raining-වහිනවා !' වගේ දේවල් කිව්වා. ටිකක් ලොකු වෙද්දී ඒ පුරුද්ද අත් ඇරුනා. දැන් නම් ඒවා මතක් කරනකොටත් ලැජ්ජයි. ඒත් පුතාට දැනටත් සාමාන්‍ය ප්‍රමාණෙකට සිංහල කතාකරන්න, ලියන්න, කියවන්න පුළුවන්. තේරුම් ගන්න නම් හොඳටම පුළුවන්. පුතා ට සිංහල කියලා දෙද්දී, එයා එක්ක සිංහල කතාකරද්දී මටත් සිංහල ගැන අලුතින් හිතන්න වෙනවා. ඒකට හේතුව නොදන්නා කෙනෙක් දෙයක් ඉගෙන ගනිද්දී එයා ඉගෙනගන්නේ විශ්ලේෂණය කරමින්. අපි ඉගෙනගත්තේ විශ්ලේෂණය නොකර භාවිතයෙන්නේ. පුතා දවසක් අහනවා 'If දත් මදිනවා is brushing teeth how come රෙදි මදිනවා means ironing clothes ?' කියලා. මටත් ඒකට දෙන්න තාර්කික උත්තරයක් මතක් වුණේ නැහැ! හැම භාෂාවේම ඔය වගේ පොඩි පොඩි අසමපාත තැන් තියෙනවා කියලා විතරයි මට කියන්න පුළුවන් උනේ.

මේ වගේම භාවිතයෙන් ඉගෙන නොගෙන සමහර දේවල් වල එක තේරුමක් විතරක් දන්නා එකත් වෙලාවකට හිනාවට හේතු වෙනවා. ළඟදී මෙහේ තිබුණු 'බයිලා නයිට්' එකකට යන්න ටිකට් ගන්න අපි කතා වෙද්දී පුතා ඒ කතාවට හොඳට කන් දීගෙන හිටියා. අහගෙන ඉඳලා අන්තිමේදී අහනවා 'why do you want to go to a show where people are saying silly things?' මටත් පුතාගේ ප්‍රශ්නේ අගමුල තේරුණේ නැහැ මුලදී. පස්සේ තමයි තේරුණේ අපි එදිනෙදා කතා බහේදී 'බයිලා කියනවා' කියන්නේ අනම් මනම් කියනවා කියන යෙදුමෙන් කියලා. බලනකොට පුතා දැනගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ ඒ 'බයිලා' විතරයි!

මමත් පුංචි කාලේ සේෂෙල්ස් රටේ ඉස්කෝලේ යද්දී එහෙ පාවිච්චි වුණු ක්‍රියෝල් භාෂාව ඉගෙනගත්තේත් තනිකරම trial and error වලින්. රටට ගිය අලුතම සති අන්තයේදී කළ දේවල් ගැන වාක්‍ය කීපයක් ලියලා චිත්‍රයක් අඳින්න පැවරුමක් ලැබුණා. එතකොට මම එකේ පන්තියේ. ඒ වෙද්දී මම දැනගෙන හිටියේ බොහොම සීමිත ක්‍රියෝල් වචන කීපයක් විතරයි. ඒ සති අන්තෙදී අපි මුහුදේ නාන්න ගිහින් තිබුණු නිසා මම ඒක චිත්‍රයක් ඇන්දා. ඒත් ඒ ගැන ලියන්න වචන කෝ! ළමයි කතා කරද්දී මම එහෙන් මෙහෙන් අහුලාගෙන තිබුණු වචන අතරේ තිබ්බා bathem කියලා වචනයක්. මොකක් හරි හේතුවකට මම හිතුවා ඉංග්‍රීසියෙන් sea bath කියන්න පුළුවන් නම් ක්‍රියෝල් වලින් කියන්නේ bathem කියලා වෙන්න ඇති කියලා. දන්නා ක්‍රියෝල් වචන දෙකතුනකුත් දාලා bathem වචනෙත් මැදට දාලා මම බොහොම ආඩම්බරයෙන් ගිහින් ටීචර්ට පොත පෙන්නුවා. චිත්‍රයයි, මම ලිව්ව දේයි සසඳලා ටීචර් නළල රැළි කරනවා මට හොඳට මතකයි. මම ලිව්ව වාක්‍යයට පහළින් ටීචර් ක්‍රියෝල් වලින් තවත් වාක්‍යයක් ලියලා මගේ වාක්‍යයේත් අඩුපාඩු දෙක තුනක් හදලා ලොකු හරියකුත් දාලා මට පොත ආපහු දුන්නා. bathem කියලා ක්‍රියෝල් වලින් කියන්නේ baptism කියන වචනේට බව මම ඉගෙනගත්තේ ඊට සෑහෙන කාලෙකට පස්සේ. එදා ටීචර් මගේ වාක්‍යයේ අඩුපාඩු හදලා කෑල්ලක් එකතු කරලා චිත්‍රයට ගැලපෙන්න හදලා තිබුණු ක්‍රියෝල් වාක්‍යයේ තේරුම I went to a Baptism first then I bathed in the sea'. මම වචනේ හරි තේරුම නොදැන ලිව්ව බව සමහරවිට ටීචර් ට නොතේරෙන්න ඇති. සමහරවිට තේරිලා මගේ හිත නොරිදෙන්න පුංචි වෙනස්කමක් කරන්න ඇති.

සිංහල පොත් ගන්න භාෂා පුස්තකාලෙට එන එකේ පන්තියේ පොඩ්ඩෝ ටික වැරදි වැරදි සිංහල කතාකරනවා දැක්කාම මට මේවගේ අතීත කතා මතක් වෙනවා. අපි සුළුවෙන් හිතුවාට අලුතෙන් භාෂාවක් ඉගෙන ගන්න එක කොයිතරම් ලොකු අභියෝගයක් ද කියලාත් ඒ එක්කම හිතෙනවා. වරද්දන්න බය නැති පුංචි කාලේ තමයි ඒකට හොඳම කාලේ!



photo- Pixabay


August 15, 2018

කියවන්න! අරුණ ප්‍රේමරත්නගේ 'තරු විසුළ රැය'


මේ සටහන තරු විසුළ රැය පොත ගැන විචාරයක් නොවන බව පළමුවෙන්ම කිව යුතු ය. ඒ, ඒ ගැන විචාරයක් ලියන්නට වචන ගලපා පොතට සාධාරණයක් ඉටු කරන්නට මට නොහැකි බව දන්නා බැවිනි. මෙය පොත් කියවීමට ඇබ්බැහි වූවන්ට, කියවන්නට පොතක් සොයමින් ලතවෙන්නන්ට ඔත්තුවක් පමණකි.

අරුණ ප්‍රේමරත්න ප්‍රවීණ පරිවර්තකයෙක්, තිර පිටපත් රචකයෙක් බව මා දැනගත්තේ මේ පොත කියවා අවසන් වූ පසුවයි. මේ ඔහුගේ පළමු නවකතාව වූවත් එයා ලියා තිබෙන සංයමය ඔහුගේ ඒ පරිණත බව ඔප්පු කරයි. තරු විසුළ රැය නවකතාවේදී අරුණ, සංකීර්ණ චරිතයක අඳුරු අභ්‍යන්තරය වෙත අප ගෙන යන්නේ ඉතාමත් නිරායාස ගමනකි. කිසිදිනෙක නොබිඳෙන බවට සපථ කළ බැඳීම් ඔහු මොහොතින් සුණු විසුණු කර පෙන්වයි. ගැහැණු සිත් තේරුම් ගනු නොහැකි ලෙස පෙළ ගස්වා පාඨකයා වික්ෂිප්ත කරයි. කතාවට සමාන්තරව දිවෙන සමාජ, දේශපාලන සිදුවීම් ඇසුරෙන් සියුම් ලෙස චරිත වර්ණ ගන්වයි. මේ කතාවේ දිගහැරුම, ගලායාම විශිෂ්ට ය. කියවා අවසන් වූ පසු ඉතිරිවන කැළඹීම, මට නම් පොතක් නිසා සිදුවන්නේ කලාතුරකිනි.

ඔබත් මේ පොත කියවා බලන්න. ප්‍රවීණ යයි සැලකෙන ඇතැම් ලේඛකයන් ලියූ කුණු ගොඩවල් වෙනුවට මෙය තෝරාගන්න. කියවා අවසන් ව මා මෙන්ම කම්පනයට පත් ව, ඉන් මිදීමට නොහැකිව දින ගණනාවක් ගත කළේ නම් මේ පොත ගැන තවත් කීප දෙනෙකුට කියන්න. අරුණ ව සොයාගෙන තව තවත් නවකතා ලියන මෙන් ඔහු ට බල කරන්න!


තරු විසුළ රැය
 අරුණ ප්‍රේමරත්න
කතෘ ප්‍රකාශන  
ISBN: 9789553604002


August 14, 2018

තිරස්ව





























Vertical- Linda Pastan

Perhaps the purpose
of leaves is to conceal
the verticality
of trees
which we notice
in December
as if for the first time:

row after row
of dark forms
yearning upwards.
And since we will be
horizontal ourselves
for so long,
let us now honor
the gods
of the vertical:
stalks of wheat
which to the ant
must seem as high
as these trees do to us,

silos and
telephone poles,
stalagmites
and skyscrapers.
but most of all
these winter oaks,
these soft-fleshed poplars,
this birch
whose bark is like
roughened skin
against which I lean
my chilled head,
not ready
to lie down.



දිනමිණ වසත් සුළඟ- 14.08.2018






August 03, 2018

සීත කාලෙට පතොක් මල්

අපි ඉන්න පලාතට සීතල කාලයක් තිබුණාට හිම වැටෙන්නේ නම් නැහැ. ඒත් ඉතින් සීතලයි, චුරු චුරු වැස්සයි මාස දෙක තුනක් තියෙනවා. ඒ කාලෙට ඉරත් බොහොම කම්මැලියි. පරක්කු වෙලා නැඟිටලා, නමට විතරක් පෙනී ඉඳලා ඉක්මනටම යන්න යනවා. මේ කාලේ අඳුරු ගතිය වැඩි කරන තවත් දේවල් තමයි වැඩියත්ම ගස් වල කොළ හැලිලා ගිහින් තියෙන එකයි ආසාවකට වත් මලක් දකින්න නැති එකයි. ඉතින් මෙහෙම ගතවෙන කාලෙක මම ම හිටවපු පැළයක කුළුඳුලේ මල් රොත්තක් පිපිලා තියෙන ප්‍රීතිය නිමිත්තෙන් තමයි මේ සටහන ලියන්නේ.



මේ තමයි Zygocactus. Christmas cactus කියලාත් කියනවා. පතොක් පවුලේම සාමාජිකයෙක් වුණත් කාන්තාර ජීවියෙක් නෙමෙයි කියලායි විස්තර හෙව්වාම දැනගන්න ලැබුණේ. ඒකට හේතුව මෙයාට ටිකක් වැඩිපුර වතුර ඕන. කටුත් නැති නිසා ලාමක පතොක් ජාතියක්! බ්‍රසීලය වගේ රටවල් වල වනාන්තරවල උස ගස්වල අතු අතරේ හැදෙන පරපෝෂිත නොවන යැපෙන වර්ගයේ (plants which depend on others for support, but not nutrition) පැළයක්. මේකේ කොළ ඉස්සර අපි පොත් ඇතුලේ දාලා මුල් ඇදෙන කම් බලාගෙන හිටිය අක්කපාන කොළ වගෙයි. මල් නම් පුංචි නෙලුම් මල් වෙසක් කූඩුවක් තරම් විසිතුරුයි!


මට මේ පැළය විශේෂ මේක වීසි කරලා දාලා තිබුණු තැනකින් අරගෙන ඇවිත් පැළ කළ නිසා. එතකොට නම් වේලිලා, දුඹුරු පාට වෙලා මරණාසන්නවයි හිටියේ. ඒ ගෙනෙද්දී මේකේ නමක් ගමක් වත් දැනගෙන හිටියේ නැහැ.  නිකමට වගේ ගෙදර ගෙනැත් මල් පෝච්චියක හිටවලා, වතුර ටිකකුයි ආදරේයි දුන්නාම හරි ඉක්මනට පණ ආවා. එහෙම පණ ඇවිත් මාස හයක් වත් යන්න කලින් තමයි මට මේ මල් ටික තෑගි ලැබුණේ. ඉතින් ඒ නිසා ටිකක් වැඩිපුර විශේෂයි. අනිත් ගහකොළ වල මල් නොපිපෙන කාලයක මල් පිපෙන්න තෝරාගෙන තියෙන නිසා Zygocactus කියන්නේ අපෙන් වැඩියෙන් අවධානයක් හොරාගන්න පැළයක් කියලාත් දැන් තමයි තේරෙන්නේ.




July 31, 2018

දියණියට

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

For My Daughter | David Ignatow

When I die choose a star
and name it after me
that you may know
I have not abandoned
or forgotten you.
You were such a star to me,
following you through birth
and childhood, my hand
in your hand.

When I die
choose a star and name it
after me so that I may shine
down on you, until you join
me in darkness and silence
together.

දිනමිණ වසත් සුළඟ- 31.07.2018

July 27, 2018

විද්‍යා ප්‍රබන්ධ නොස්ටැල්ජියාවක සටහන්

මෑතක සිට ගමන් බිමන් යන අතරතුර වාහනයේදී මගේ කණ පිරෙන්නට විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කතා ගැන අසන්නට ලැබීමේ ප්‍රවනතාවයක් ඇත. ඒ, ඒ පොත් ශානරය ළඟදී සොයාගත් මගේ එකොළොස් හැවිරිදි පුත්‍රයාගෙනි. මෑත කාලයේදී නම් විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කියවීමට මගේ විශාල නැඹුරුවක් ඇති නොවුනත් පුතුගේ කතා අසද්දී මා ද මෙවැනිම කුතුහලයකින් ඒවා කියවූ කාලයක් සිහි විය.

මට ද කුඩා කාලයේ පටන් පොත් කියවීමේ මහත් පිපාසයක් තිබිණි. ඒ ඒ  කාලවලදී තිබුණු විශාලතම ගැටලුව නම් කියවන්නට දෑ සොයාගැනීම ය. මෙසේ කියවන්නට 'කුමක් හෝ පොතක්' සොයමින් සිටි මට වයස දොළහ-දහතුන කාලයේදී අහඹු ලෙස පොත් ඉල්ලමක් හමුවිය.


එකල තාත්තා ලංකාවේ සිටියේ නැත. අම්මාත් අක්කලාත් මාත් මසකට වරක් වත් ආච්චි බලන්නට තාත්තාගේ මහගෙදර යන්නට පුරුදු වී සිටියෙමු. එහි සිටියේ ආච්චීත්, එවකට අවිවාහකව පසු වූ නැන්දලා දෙදෙනාත් බාල ම බාප්පාත් පමණි. බොහෝ විට අප එහි පැය තුන හතරක් ගතකළ බැවින් මේවා කලබල ගමන් නොවිණි. මෙවන් ගමනකදී මා බාප්පාගේ කාමරයේ පොත් අල්මාරිය අවුස්සා පොත් පෙරළා බලන්නට වූයේ සුපුරුදු ලෙස කියවන්නට යමක් සොයමිනි. ආච්චි කියන්නාක් මෙන් 'රටේම තිබෙන ගමන්' ඇති බාප්පා නිතර ගෙදර නොසිටීම මට පහසුවක් විය. ඒ පොත් අල්මාරියේ තිබී 'Amazing Stories ' නම් පැරණි සඟරා මිටියක් මට හමුවිණි. පෙරලා බලද්දී ඒවා ඒ වෙද්දීත් වසර තිහක් පමණ පැරණි ඇමෙරිකානු සඟරා බවත් ඒවායේ තිබුණේ විද්‍යා ප්‍රබන්ධ බවත් මට වැටහිණි. පොත් අල්මාරිය අසලම බිම හිඳගෙන පලවෙනි සඟරාව කියවූ මා එදා ගෙදර යද්දී තවත් සඟරා දෙකතුනක් ගෙන ගියේ ඒ කතා කෙරෙහි සිත ඇලුණු නිසා ය. අවසර ගන්නට බාප්පා ගෙදර නොසිටි නිසාත්, ආපසු එහි එන දිනක ඒවා නැවත ගෙන එන්නට සිතා සිටි නිසාත් එසේ ගෙනයාම වරදක් ලෙස මට නොහැඟිනි. පොත් පිපාසාව සියල්ලට වඩා බලවත් විය. ගෙදරදී නිවිහැනහිල්ලේ කියවූ පසු මේ Amazing Stories සඟරා වෙත ඇබ්බැහි වන්නට මට වැඩි කලක් ගත වූයේ නැත. ඒ වෙද්දී මා විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කියවා තිබුණේ නැති අතර අඟහරු ජීවින් ගැන, සිතිවිලි කියවිය හැකි රොබෝවරුන් ගැන, මායා ග්‍රහලෝක ගැන ලියැවී තිබුණු මේ කතා මාහට ඉතා රසවත් විය. ඒවායේ තිබුනේ දුර්වර්ණ වූ රේඛා චිත්‍ර සහිත පිටු වූ නමුත් කතා එක හුස්මට කියවන්නට ඒ බව බාධාවක් නොවීය. මා මෙලෙස කිහිප වතාවක්ම බාප්පාගේ සඟරා එකතුවෙන් සඟරා ගෙදර ගෙනා අතර, කලින් වතාවේ ගෙනා සඟරා යළිත් ගෙන ගොස් අල්මාරියේ තිබුණු තැනම තැබීමට අමතක කළේ නැත. මීට අවසර ගන්නට ගියා නම් කවුරුන් හෝ එපා කියනු  ඇතැයි යන ළමා සිතිවිල්ල මසිතෙහි වූ නිසා ඒ ගැන නිහඬවම ඉන්නට මා උනන්දු විය.


 
 
පැරණි Amazing Stories සඟරා


එහෙත් දිනක් අප මහගෙදරට ගොස් සිටි විටෙක බාප්පා මා පසෙකට අඬ ගැසුවේය. මේ නම් පොත් අල්මාරිය ඇවිස්සීම ගැන බැනුමක් යැයි මට ක්ෂණික බියක් දැනිණි.

'ඔයා පුතේ ඔය අල්මාරියේ තියෙන ඕන පොතක්, සඟරාවක් ගෙදර අරගෙන ගිහින් තියාගෙන කියවන්න. ඒවා ඔයගොල්ලන්ගේ තාත්තාම කාලයක් තිස්සේ එකතු කරපු පොත්පත්. ඒ නිසා සැරෙන් සැරේ ආයෙත් ගෙනත් තියන්න  ඕන නැහැ. ඔයා ළඟ තමයි ඕවා තියෙන්න ඕන!' යයි කියූ බාප්පා මගේ හිසද  අතගා යන්නට ගියේ ය. එය අසා මට මහත් සතුටක් මෙන්ම ලජ්ජාවක්ද දැනිණි. මා වරින්වර සිය කාමරයේ ඇති පොත් අල්මාරිය අවුස්සන බවත් එහි පොත් ගෙදර ගෙනගොස් යලිත් ගෙනවිත් තබන බවත් බාප්පා මුල සිටම දැනගෙන සිටින්නට ඇත. ඒ කාර්යය මා ඔහුට දැනුම් දී කළ යුතුව තිබිණි. එහෙත් ඉන් තරහා නොගත් ඔහු මට රිසි සේ ඒවා අයිති කරගන්නට අවසර දෙන්නට තරම් කාරුණික විය. එතෙක් මා කියවා තිබුණේ තාත්තාම කාලයක් තිස්සේ එකතු කරන ලද සඟරා මිටියකි! අවසරය ලැබුණු දිනම, Amazing Stories මිටියම ගෙදර ගෙන ආ මම කාලයක් යනතුරු නැවත නැවත කියවමින් ඒවා රස වින්දෙමි. අදටත් ඒවායේ තිබූ බොහෝ කතා පැහැදිලිව මතකයේ රැඳී ඇත.

මගේ විද්‍යා ප්‍රබන්ධ මතක ගැන පුතුට කියා ඔහුට ඒ සඟරාවක පින්තූරයක් පෙන්වීමට අන්තර්ජාලයේ සොයද්දී තවත් අපූරු දෙයක් මට හමු විනි. එනම් Amazing Stories සඟරා වල පැරණි කලාප රාශියක් දැන් අන්තර්ජාලය හරහාම කියවිය හැකි බවයි. වසර අසූවකටත් වඩා පැරණි කලාප පවා එහි තිබුණු අතර මා කියවූ 1950-60 දශකවල කලාප දැක මට දැනුණේ පැරණි මිතුරෙක් දැකීමේ ප්‍රීතියයි. මේවායේ ඇති විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කතාවල සුවිශේෂත්වය නම් කෙතරම් පැරණි වූවත් ඒවා කියවද්දී යල්පැනගිය බවක් නොහැඟීමයි. සමහරවිට මේ timeless බව ඒවා අනාගතය වෙත හැරුණු නෙතින් ලියවුනු නිසා විය හැක. යලිත් මුණගැසීමේ ප්‍රීතිය නිමිත්තෙන් මින් කතා කිහිපයක්ම නැවතත් කියවූ මා හට දැනුණේ වසර තිහක් තරම් එපිට අතීතයකට නොස්ටැල්ජියාවකි.

ඔබත් විද්‍යා ප්‍රබන්ධ රසිකයෙක් නම්, ඒ ප්‍රබන්ධ කතා පැරණි වූවත් ඒ බව ඔබේ රසවින්දනයට බාධාවක් නොවේ නම් පැරණි Amazing Stories සඟරා වෙත ඔබට මෙතැනින් පිවිසිය හැක.
 
නොඑසේ නම් ඔබ විද්‍යා ප්‍රබන්ධ රසිකයෙක් නොවුණත් හිරිගඩු පිපෙන වර්ගයේ එක් කෙටිකතාවක් හෝ කියවීමට මනාපයක් ඇත්නම් Philip K Dick ගේ The Commuter කෙටිකතාව (140 පිටුව) කියවන මෙන් ඔබට ඇරයුම් කරමි. ( Amazing Stories, Aug-Sept 1953. Volume 27, Number 6, pp 140-151)

https://archive.org/details/Amazing_Stories_v27n06_1953.08-09_images_



July 24, 2018

ඔක්තෝම්බරයේ අග


Late in October |Linda Pastan

Late in October, I watch
it all unravel–the whole
autumn leafery
succumbing to rain.
At the moment
of their most intense beauty,
reds and yellows bleed
into each other
like dried paints on a palette–
those ghosts of pictures
never painted.

Perhaps beauty
is the mother of death,
not the other way around.
Perhaps the rain itself
is an answer: knives
of crystal, cleansing
and killing as it falls.
I turn from the window;
winter is coming next.
White will have
its own perfections.
 



දිනමිණ වසත් සුළඟ 24.07.2018


 


July 22, 2018

Little Fires Everywhere | Celeste Ng

Image result for little fires everywhere



Author:   Celeste Ng
Genre:   Fiction
Publisher:   A Perigee Book/Penguin Group
Originally published:   12 September 2017

Little Fires Everywhere is the second book by American writer Celeste Ng and has won many awards in a short period of time.

This story delves in the lives of an affluent family living in a progressive suburb. Their lives are changed by the single mother and daughter who arrive in their suburb and become their tenants. Celeste paints a clear and intricate picture about each individual in the story, highlighting their character traits and weaknesses. The story questions our beliefs on right and wrong, and whether just love, in the end is enough. 

The many sub stories wound through the main plot are planned and laid out very well, describing the conflicting and contrasting human nature. I specially liked the author's description of the artist, Amy's work- though surely imaginary, were very vivid to the reader. Not a quick read- at 338 pages, but I felt it was worth the time spent. The fact that it is currently being made into a TV mini series must mean that its worth has been recognised widely. 

Awards won:
- Instant New York Times Bestseller
- Amazon's Best Novel Of 2017
- Winner of The Goodreads Readers' Choice Award 2017, Fiction
- Named A Best Book Of The Year By Npr • Amazon • Barnes & Noble • Entertainment Weekly • Guardian • Buzzfeed • Esquire • Washington Post