March 12, 2019

කැලෑ මල්

Coppertips flowers- pic Gardenia.net

පාගා දැමූ පසුත් නැවත ලියලන්නට තරම් ශක්තිවන්ත 
ගිම්හානයේ දරුණුම කුණාටු දරා සිටින්නට තරම් දැඩි
වඩාත් ම කඩතොළු වූ තැන්වල වුවත් වැඩෙන්නටත්  පූදින්නටත් හැකි  

කැලෑ මලකට මෙන් හදවතක්
ඔබට ලැබේවා යි පතමි

I hope you are blessed 
with a heart like a wildflower. 

Strong enough to rise again 

after being trampled upon,
tough enough to weather 

the worst of the summer storms,
and able to grow and flourish 

even in the most broken places.

Nikita Gill | Wildflowers

මේ Nikita Gill ගේ කවියක්. බර ඇති දේ කෙටියන්, කම්පනයක් දනවන අයුරින් කියන්නට ඈ දක්ෂයි.

ටික කලකට කලින් දුර පළාතකට චාරිකාවක් ගිය වෙලාවක කැලයක තිබුණු ලස්සන මලක් සහිත පැලෑටියක් ගෙදර ගෙනැවිත් මා මල් පෝච්චියක සිටවූවා. බොහෝ කල් යනතුරු මියගියා සේ  තිබුණු ඒ පැලය ඊළඟ වසන්ත සෘතුවේදී යළි පණ ගසා  දළු ලියලා ආවා. නොබෝ දිනකින් ඒ මල් පෝච්චිය ඉඩකඩ මදි වන තරමට එය වැඩී තිබුණා. ඒ නිසා එය මල් පොච්චියෙන් ගෙවත්තේ පාත්තියකට ස්ථාන මාරුවක් ලැබුවා. තවත් වසරක් ගෙවෙද්දී මේ පැලය ඒ පාත්තියත් යාබද පාත්තියත් ආක්‍රමණය කර තිබුණා. වසන්ත සෘතුවේ අග භාගයේදී තාරුකා වැනි කුඩා තැඹිලි පාට මල් ගොන්නක් උපද්දවන මේ පැළයට මගේ ආදරයක් තිබුණත් එහි ආක්‍රමනකාරී ගතියට නම් මගේ වැඩි කැමැත්තක් තිබුණේ නැහැ. එය  Coppertips නැතහොත් Falling Stars (Crocosmia pottsii) ලෙස හඳුන්වන බව අන්තර්ජාලයෙන්  මා සොයාගත්තා. ඔය කාලයේදී මා කියවූ සඟරාවක  ඕස්ට්‍රේලියානු රජයෙන් ආක්‍රමණකාරී වල් පැළෑටි ලෙසින් නම් කළ පැලැටි ලැයිස්තුවක පින්තුර සහිත විස්තරයක් අහම්බෙන් මගේ ඇස ගැටුණා. ඒ ලයිස්තුවේ මුල ම 'ඉතා ආක්‍රමණකාරී" ලේබලය යටතේ මේ පැලයත් තිබුණා. එතෙක් කල් මා සාත්තු කරමින් රැක බලාගෙන තිබුණේ පරිසරයේ ස්වභාවික පද්ධතිවලට සිදුවන හානිය නිසා පැතිරීම වැළක්වීමට රජයෙන් විවිධ පියවර ගෙන තිබුණු පැලෑටියක්! ඉතින් Coppertips ගාල මුළු මිදුලම ආක්‍රමණය කරන්නට කලින් මා  ඒ සියල්ලම ගලවා විනාශ කළේ වසරකට වරක් පිපෙන සුන්දර මල් ගොන්නත්  අමතක කර දමමින්. මේ සිදුවීමෙන් කලක් ගත වූවත්, අදටත් මිදුලේ තැන තැන Coppertips පැල මතුවන්නේ ඉහත කවියේ කියන අයුරින් වල් පැලෑටියකට ඇති නොබිඳෙන නොසැලෙන ගුණය නිසා විය යුතුයි. Coppertip වර්ගයේ ආක්‍රමණ කරුවන් නොවූවත් තැවුල් බාධක හමුවේ මෙවැනි නොසැලෙන හදවත් ඇති මා දන්නා අයත් බොහෝ සිටින බව මේ කවිය දුටු විට මට සිහි වූවා.
  
මේ කවිය පුතුට කී විට ඔහු මොහොතක් කල්පනා කර
"So there are wildflowers.. but are there tame flowers?"යැයි ඇසුවා

මා තවමත් ඊට ගැලපෙන පිළිතුරක් සිතමින්!
 

March 08, 2019

Silence

silence is a glimmer, 
a moonbeam's wavering light
trout in darkened rivers
a dark and sullen night

silence is a shadow,  
huddling under trees
weaving in the tall grass
shuddering in the breeze

silence is a mystery, 
frost patterns on the panes
sudden streaks of lightning, 
cloud-bursts over the plains

silence is an echo 
heard in the haze of sleep
the lulls in the bird-call
etched in a dream, deep


[a painting done after a long break. my trusty old laptop's gone, so it will take some time to fine tune the colours and lines the way I want!]

March 04, 2019

බිඳීම්



හද බිඳුණු දිනවල 
අත් හරින පාඩම 
කියාදෙන මුල්පොත


photo- first days of autumn-Melbourne

February 21, 2019

පිංකි


මේ ඉන්නේ පිංකි. නමට ගැලපෙන සුකුමාල පෙනුමක් නම් නෑ තමයි. ඒත් ඉතින් එක එක්කෙනා තමන්ට දාපු නම් ගැන පිංකි ට වගකීම බාරගන්න බැහැ. පිංකි බොහොම විශේෂ සතෙක්. ඒකට හේතුව මෙයා රස්සාවක් කරන බැල්ලියක්. මේ පින්තූරේ තියෙන ගෙදර නෙමෙයි මෙයාගේ පදිංචිය. ඊට හැතැප්මක් විතර එහා වෙන ගෙදරක්. මේ එයා රස්සාව කරන තැන. මෙයා හැමදාම උදේ හතට මේ ගෙදරට එනවා. ඇවිත් දවසෙන් වැඩිහරියක් ගත කරනවා. උදේට, දවල්ට, රෑට එතැනින් කෑම කනවා. ඩියුටි ඕෆ් වෙලා ගෙදර යන්න පරක්කු වෙන්න පිංකි කැමති නැති නිසා රෑ කෑම එක නම් ටිකක් වේලාසනින් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ නිසා හවස හයට විතර රෑට කෑම කාලා පිංකි වැඩ ඇරිලා ගෙදර යනවා.

'පිංකි' කියලා නම දාලා තියෙන්නේ රස්සාව කරන ගෙදර කට්ටිය. ඒ කෑම දෙන්න අඬගහන්න ඕන නිසා. රස්සාව කරන ගෙදරත් බල්ලෙක් ඉන්නවා. එයා එක්ක පිංකි ගේ වැඩි බජනයක් නැහැ. කිසිම ආදර සම්බන්ධයක්වත්, යාළුකමක් වත්, තරහක් වත් නැහැ. එයා එයාගේ පාඩුවේ ඉන්නවා. පිංකි රස්සාව කරගෙන පාඩුවේ ඉන්නවා. රස්සාවට කියලා ලොකුවට තියෙන්නේ වත්තට එන පිටස්තරයෙකුට බුරන එක විතරයි. වැටක් කැඩුණු තැනකින් හරකෙක් වත්තට ආවොත්, එහෙම නැත්නම් හිඟන්නෙක් ආවොත් එහෙම පිංකි වහාම ක්‍රියාත්මක වෙලා බුරලා ඒ ආක්‍රමණ වළක්වලා දානවා. ගෙදර බල්ලාට ටිකක් නාටු පාන්කඩ පෙනුමක් තියෙන නිසාත්, තමන්ට ටිකක් වැදගත් සැර පාටක් තියෙන නිසාත් මේ වැඩේ හරියට කෙරෙන්න නම් තමන්ම ඉන්න ඕන බව පිංකිට තේරෙනවා. ගෙදර අයත් තමන් ඉන්නවාට අකමැත්තක් නැත්තේ ඒ නිසා වෙන්න ඕන කියලා පිංකිට හිතෙනවා. එහෙමයි කියලා ගෙදර කට්ටිය එක්කවත් එයා වැඩි ඇඟෑලිකමක් නැහැ. කවුරුහරි ළඟට ආවොත් නැගිටලා යනවා. ඒ, රස්සාව කරගෙන ඉන්න අනවශ්‍ය යාළුකම් මොකටද කියලා හිතන නිසා

මේ ගෙදර බලෙන් වගේ රස්සාවට ආවාට ඒ රස්සාව ස්ථිර වෙයිද කියලා බයෙන් තමයි මුලදී පිංකි හිටියේ. කියන්න බැහැනේ ඉතින්, එක බල්ලෙක් ඉන්න ගෙදරකට, උදේ ඇවිත් හවස යන තව බල්ලෙක් නවත්තගන්න ගෙදර කට්ටිය කැමති වෙයිද කවුද දන්නේ? ඒ දවස්වල පිංකි දවල් දවසට හිටියේත් මිදුලේ කෙළවරක. කවුරුහරි ගල් ගෙඩියකින් හරි ගැහුවොත් එහෙම දුවන්න බලාගෙන! ඒ විදිහට දෙගිඩියාවෙන් හිටිය දවසක, හවසක ඇඳිරි වැටීගෙන එනකොට, ගෙදර කුස්සිය පැත්තේ ඉඳන් කෙනෙක් තව කෙනෙකුට කිව්වා "අනේ අර බැල්ලිට ගෙදර යන්නත් තියනවා... ඉක්මනට කෑම ටික ලෑස්ති කරලා දෙන්න!" කියලා. ඒ කතාව නිසා පිංකි දැනගත්තා තමන්ගේ රස්සාව ස්ථිර වෙලා කියලා. එදායින් පස්සේ පිංකි කිසිම බයක් සැකක් නැතිව උදේට රාජකාරියට වාර්තා කළා. හැමෝටම හොඳට පේන හරියෙන්ම හාන්සිවෙලා හිටියා. ගෙදරට එන අමුත්තන්ට ටිකක් වැඩිපුර සද්දෙන් බිරුවා. කෑම දෙන්න අඬගැහුවාම 'නැතුවට කමකුත් නැහැ!' වගේ ටිකක් වෙලා වැදගත්කමට ඉඳලාම කන්න ගියා.

කොහොම උනත් මේ රස්සාව පරෙස්සම් කරගන්න තමයි පිංකිගේ බලාපොරොත්තුව. දැන් කාලේ හැටියට ගෙදරට ළඟපාතක ස්ථීර රස්සාවක් තියෙනවා කියන එක කොයිතරම් ලොකු දෙයක්ද? අනික තුන් වේලටම කෑමත් එක්ක!

ප. ලි. පින්තූරය අපැහැදිලි, ළඟට එනවාට අකමැති පිංකි ව බොහෝ දුර සිට ඡායාරූපගතකර crop කළ නිසා ය.