පර්සි මා ඇහැරවයි

පොරෝනා යටට වී උණුසුම් ව 

රෑ පුරාම නිදා සිටි පර්සි,

මා අවදි වන්නට සූදානම් නැති වේලාවකදී 

මා ඇහැරවයි 

ඌ ක්‍රියාශීලී වීමට නොඉවසිල්ලෙනි  

මුලින්ම ඇවිදින්නට යාම, ඉන්ක්බිති පාතරාසය 

කුස්සියේ කවුන්ටරය උඩට නැගීම 

තහනම් බව දැන දැනම 

ඌ එහි හිඳ සිටී 

“ඔයා කොයිතරම් අපූරුද” මම කියමි 

“ඔයාට මාව උවමනා වුණු වෙලාවට ඇහැරවපු එක 

කොයිතරම් නුවණක්කාර ද!”

මේ ගැන බැනුමක් අසන්නට වේ යැයි 

සිතමින් සිටි පර්සි ගේ දෑස 

ගැඹුරින් දිලිසෙන්නට වේ 

තවත් අගය කිරීම් ලබන්නට 

ඌ සෝපාවට පනී 

කෙඳිරිගාමින් දඟලයි 

තමන්ට උවමනා දෙයක් කළ පසු 

ඊට කම් නැති බව ඌට අසන්නට ලැබී ඇත 

මම පර්සි ව අතගා සුරතල් කරමි 

මේ ‘කමක් නැති බව’ ඌ ව උමතු කර ඇත 

ඉනික්බිති අපි ඇවිදින්නට ගොස් 

පාතරාසය ගනිමු 

ඌ සතුටිනි 

මේ පර්සි ගැන කවියකි 

මඳක් කල්පනා කළහොත් 

මේ කවිය පර්සි ගැන පමණක් නොවේ  

පරිවර්තනය - හෙල්මලී ගුණතිලක 

translation of the poem 'Percy Wakes Me' by Mary Oliver 

 

Digital art